Website voorlezen
De catalogus binnen de website is tijdelijk niet beschikbaar.
Probeert u het later nog eens of klik hier om rechtstreeks naar de catalogus te gaan.

'Je ziet mensen groeien bij het Taalcafé'

Gepubliceerd op: donderdag 01 september 2016
'Je ziet mensen groeien bij het Taalcafé'

Sinds 2012 houden we wekelijks het Taalcafé, waar mensen op gezellige en ontspannen manier oefenen met de Nederlandse taal. Vandaag interviewen we Jeannet, Inez en Gineke, de drijvende krachten achter het Taalcafé.

Nederland is een multicultureel land. Jaarlijks emigreren vele mensen naar ons land. Ze hopen hier op een beter leven, ze zijn gevlucht uit een verschrikkelijke situatie of zijn misschien de liefde van hun leven tegen gekomen. Het is niet gemakkelijk om je thuis te voelen in een nieuw land. Zeker als je nieuwe land ook nog eens een hele andere cultuur heeft. Gelukkig is er het Taalcafé...

Hoi dames, fijn dat jullie tijd willen vrijmaken voor een interview! Iedere dinsdag van 10 tot 12 en vrijdag van 2 tot 4 uur is het heel druk in het leescafé, met mensen van over de hele wereld. Wat gebeurt daar precies?

Inez (44, links): "Twee keer per week oefenen we het spreken van de Nederlandse taal in het leescafé van de Bibliotheek. In groepjes met verschillende taalniveaus doen we allerlei oefeningen. Het eerste uur praten we meestal over een thema zoals wonen, werk en opleiding, de seizoenen, gezondheid, de gemeente, kunst en cultuur."

Jeannet (58, midden): "We hebben allerlei taalspelletjes die met de thema's te maken hebben. Die hebben we zelf gemaakt. Zo oefenen ze grammatica, breiden ze hun woordenschat uit en leren ze tegelijkertijd veel over ons land. Na een korte pauze spelen we algemene spellen zoals taaldomino, spreekwoordenspel en Alias Junior."

Gineke (64, rechts): "Taalcafé, het woord zegt het al, het gaat over taal, maar is een café. Het gaat dus ook zeker om de gezelligheid en het sociale aspect."

Inez: "We starten eerst met een voorstelrondje en bespreken de actualiteiten. Aan het einde sluiten we het weer goed af. Wat vonden jullie ervan, hoe gaat het spreken, wat wil je nog meer leren."

Met welke gedachte is het ontstaan?

taalcafe 2

Jeannet: "Eind 2011 had Ineke Helder van gemeente Hengelo een heel goed idee: de taal leren op informele wijze. Wij zijn daar toen mee gestart. En dat heeft zich de afgelopen jaren steeds verder ontwikkeld."

Gineke: "Dat informele is heel belangrijk. Mensen voelen een bepaalde prestatiedruk als ze in een klaslokaal zitten. Die druk wilde Ineke er vanaf halen. Met het taalcafé kreeg het leren van de taal een hele andere lading."

Inez: "Een foutje maken bij het Taalcafé is niet erg. In een lessituatie kan dat vervelend voelen. Sommige mensen willen de Nederlandse taal zo goed en snel leren dat ze beide doen, taallessen en Taalcafé. Het Taalcafé is informeel. deelnemers hoeven zich niet op te geven of af te melden."

Jeannet: "Mensen komen hier binnen met verschillende taalniveaus: A, B, C of D. Dat schrijven we dan op hun naamkaartje en strepen we weer door als ze een niveau verder komen. Daar zijn ze dan heel trots op. Het is echt een stimulans om door te gaan."

En wat is jullie taak bij het Taalcafé?

Inez: "Wij zijn de afgelopen jaren heel druk geweest om de organisatie op te zetten. We hebben de taken goed verdeeld. Ik doe veel coördinerend werk, zoals het maken van planning, de administratie, de voorbereiding van onze vergaderingen en de PR. Doordat we sinds een aantal maanden twee taalcafés per week hebben, wordt het wel een stuk drukker."

Jeannet: "Ik ben het aanspreekpunt voor alle vrijwilligers. Ik maak de afspraak voor een eerste kennismaking. Vrijwilligers komen altijd eerst een keer sfeer proeven. Is het wat je ervan verwacht? Vinden wij dat het werk je goed past? Tijdens het taalcafé zorgen wij ervoor dat alles loopt. Er is altijd wat, het is heel dynamisch, je bent knetterdruk. We hebben eigenlijk geen tijd meer om zelf een groep te draaien."

“Tijdens het taalcafé zorgen wij ervoor dat alles loopt.
Er is altijd wat, het is heel dynamisch, je bent knetterdruk.”


taalcafe 5Gineke: "Ik organiseer de maandelijkse excursies. Als afsluiting van het maandelijkse thema gaan we op bezoek bij bedrijven. Bijvoorbeeld de woningbouwvereniging Welbions. Zij ontvangen ons altijd heel goed met een welkomstwoord door de directeur. Ze vertellen hoe Welbions werkt en geven ons een rondleiding door het bedrijf. De medewerkers nemen stuk voor stuk de tijd om dingen uit te leggen en vragen te beantwoorden. Dat is heel leerzaam voor onze deelnemers.

"Ook Welbions heeft er iets aan, want zij leren weer van ons. Het is door de taalbarrière bijvoorbeeld lastig om bij problemen te bellen naar Welbions. Het zou daarom fijn zijn als zij daar ’s ochtends voor konden langskomen. Dan kun je met handen en voeten communiceren, dat gaat gewoon makkelijker. Ook het gebruik van afbeeldingen en foto’s op de website was een tip van ons. Ze hebben onze suggesties opgepakt. Zo snijdt het mes aan twee kanten."

Inez: "Zo zijn we afgelopen mei bij de Huisartsenpost geweest. We kregen daar onder andere te horen dat je altijd eerst moet bellen en vooral niet meteen naar de eerste hulp bij het ziekenhuis moet gaan. Dat kan je ook heel veel geld schelen. Veel mensen weten dat soort dingen niet."

De deelnemers komen natuurlijk vaak uit andere culturen. Uit welke landen komen de deelnemers?

Jeannet: "Uit alle landen. Brazilië, Afrikaanse landen, Amerika, Thailand, Rusland..."

Inez: "We hadden laatst iemand uit België. Zweden, Oekraïne, Turkije."

Gineke: "Uit Syrië natuurlijk ook. Het is echt heel verschillend. We spraken eens met ons groepje over de seizoenen. Wat de één uit Rusland een zomer vond, vond de ander uit Thailand winter. Dat zijn leuke tegenstellingen waar je niet bij stilstaat, maar die je tegenkomt. Die variatie maakt het erg leuk. De deelnemers leren over Nederland, maar doen contacten op met allerlei andere culturen. Ook buiten het taalcafé gaan ze met elkaar om. Zo trek je het breder. Het gaat dus niet alleen om de taal oefenen, ook de sociale contacten worden aangeknoopt."

Inez: "Soms zitten de deelnemers met verschillende niveaus door elkaar. Dan zie je dat ze elkaar graag verder willen helpen. Dat zijn momenten waar ik heel erg van kan genieten, daar doen we het voor. Essentieel is het plezier, plezier, plezier. Het plezier hebben in het spreken van de taal en met elkaar bezig zijn."

"Essentieel is het plezier hebben in het spreken
van de taal en met elkaar bezig zijn."


taalcafe 3Jeannet: "Mensen vinden het altijd heel fijn om iemand tegen te komen die in hetzelfde schuitje zit, met dezelfde uitdagingen om moet gaan. En natuurlijk om hun verhaal kwijt te kunnen. Je maakt bij het Taalcafé zeker wel veel mee. Heftige verhalen, maar ook veel positieve ontwikkelingen."

Gineke: "Ik had een taalmaatje die eerst niks durfde te zeggen. Ze is helemaal ontdooid. Ze kwam altijd naar het Taalcafé en ik sprak iedere week met haar af om een uur te kletsen. Je ziet dan een hele ontwikkeling tot aan het examensucces. Ze heeft echt een plekje veroverd in deze maatschappij. Veel deelnemers komen uit het verre oosten. Zij bewaren van nature toch een afstand, zetten zich niet op de voorgrond. Bij het Taalcafé worden ze niet alleen beter in taal, je ziet ze groeien en opbloeien. Het is ook een stuk persoonlijke ontwikkeling."

Inez: "Je krijgt ook mensen binnen met een enorme rugzak. Die trek je niet bewust open, maar die staat soms wel op een kiertje. En dan komt er wel wat uit. Voor hun is dat goed, maar die verhalen gaan je niet in de koude kleren zitten."

Jeannet: "Het is zeker belangrijk. Ze worden daar positiever van, het wordt wat lichter. Met één van de deelnemers heb ik nog veel contact. Hij kwam hier binnen met veel traumatische ervaringen. Zijn familie is gevlucht, hij wist niet waar ze waren. Je zag het aan hem, een getekend gezicht. Hij heeft veel liefde en aandacht gekregen in het Taalcafé en dat heeft hem heel veel goed gedaan. Door zijn positieve en bijzondere uitstraling en houding maakte hij snel vrienden."

“Hij kwam hier binnen met veel traumatische ervaringen.
Je zag het aan hem, een getekend gezicht. Hij heeft veel
liefde en aandacht gekregen in het Taalcafé
en dat heeft hem heel veel goed gedaan.”


taalcafe 6Gineke: "Ze voelen zich gewaardeerd en gesteund, door de andere deelnemers en de vrijwilligers. Maar het is voor ons wel een aandachtspunt. Je moet het als vrijwilliger wel luchtig kunnen houden. Er zitten meer mensen aan tafel die misschien ook wel het nodige meegemaakt hebben. Je moet daar niet te lang in blijven hangen en het gesprek een wending geven, want je zit er uiteindelijk wel om samen de taal te oefenen."

Jeannet: "Je moet wel stevig in je schoenen staan en daar oog voor hebben. We moeten daardoor wel selectief zijn, je moet wel aanvoelen hoe je zo’n gesprek kunt sturen. We praten altijd na met de vrijwilligers. Soms heb je echt heftige gesprekken, dan is het belangrijk om daarop te reflecteren."

Wat is jullie ambitie?

Inez: "We hebben echt een op eigen benen staande, professionele organisatie neergezet. Het is echt top wat we doen."

Gineke: "Als we op deze manier door kunnen gaan, dan is dat al een beloning op zich. Dat is onze ambitie. Andere bibliotheken komen hier naartoe om te kijken hoe wij het doen. Ook in de Bibliotheek in Goor willen ze een Taalcafé opzetten, daar heb ik bij geholpen."

Inez: "In principe heb je allemaal hetzelfde doel. Als het hier goed loopt, waarom zou je het dan niet elders kunnen doen? Mensen zijn altijd welkom om eens een kijkje te komen nemen om te zien wat het nu precies is!"

“Mensen zijn altijd welkom om eens een kijkje te
komen nemen om te zien wat het nu precies is!”


taalcafe 4Jeannet: "Het is ontzettend leuk en dankbaar werk. Het is heel fijn dat we het in de bibliotheek kunnen doen. Het leeft hier, het is een fijne ruimte."

Gineke: "Het is de huiskamer van Hengelo."

Hartelijk bedankt voor het interview!

Het Taalcafé zoekt nog een aantal vrijwilligers voor de dinsdagochtend. Interesse? Kijk dan hier voor meer informatie en contactgegevens.

Van links naar rechts: Inez, Gineke en Jeannet.