Nieuws | Blijf up-to-date over de Bibliotheek

In memoriam: Fred van de Ven

Fred van de Ven, de eerste stadsdichter van Hengelo, is afgelopen dinsdag overleden. Als programmamaker voor Bibliotheek Hengelo heeft Diane Wevers veel met Fred samengewerkt. Dit zijn haar woorden voor hem.

Illustratie van Fred van de Ven door Thijs Wessels

De allereerste stadsdichter van Hengelo

In een afgeladen bibliotheek werd Fred gekozen als stadsdichter van Hengelo. Wat mij betreft had de jury geen betere kunnen kiezen om als eerste het fenomeen stadsdichter smoel te geven in Hengelo. Een warm, open persoon met een 'groot knuffelbeergehalte' en met een enorme liefde voor zijn stad Hengelo.

Vol enthousiasme en overgave stortte hij zich op het stadsdichterschap en ik volgde hem langs de zijlijn. Vele mooie en warme gesprekken hebben we gevoerd, vaak ook met zijn grote liefde Yvonne erbij. We ontdekten dat we veel gemeenschappelijk hadden, ook in ons verleden. We kwamen beiden geregeld in ’t Liepke. Fred kwam er voor ‘een pulken bier’ en ik, als kind, om snoep te kopen. 

Altijd weer was daar zijn dankbaarheid dat hij stadsdichter mocht zijn. Met zijn scherpe inzichten, liefde voor Hengelo en humor becommentarieerde Fred in dichtvorm vele gebeurtenissen in de stad. Het spelen met woorden zat gewoon in zijn bloed en soms zat het venijn in de staart van zijn gedicht, maar altijd met een humoristische twist.

Fred leerde mensen en organisaties kennen waarvan hij het bestaan niet wist. En dan noemde hij steevast de Kleindieren Sportfokkers Vereniging. Voor de opening van hun 110-jarig feest schreef hij een speciaal gedicht en sloot zijn praatje af met deze woorden:

“Ik hoop dat hierbij te hebben gedaan al blijf ik het raar vinden om iets te laten openen door een dichter, een dichter hoort te dichten, niet te openen. Maar goed, ik ben heel meegaand en verklaar de tentoonstelling voor geopend - Op naar de volgende 110 jaar! - en verklaar de opening voor gedicht”. Stadsdichter jr en sr Emma Sophie en Fred

Maar Fred deed meer als stadsdichter; hij begeleidde ook de eerste stadsdichter junior, Emma-Sophie Ekelmans. Voor de verkiezingsavond schreef Fred speciaal een Vijfde Couplet voor de Stadsdichter Junior. 

Hengelo, o hoe laat jij je bezingen.
Ja, door zo’n oude kraai als Fred, maar dat is toch geen zingen?
Nee, voor een frisse jubeltoon staat ‘Junior’ paraat.
Een titel die in Hengelo naar Emma-Sophie gaat.

In onze gesprekken over poëzie en cultuur was Fred altijd heel gul met zijn ideeën en kennis voor poëzieprogramma’s, cultuureducatieprojecten voor het onderwijs. Als het even kon bemoeide hij zich er ook nog lekker tegen aan, want hij wist precies wat wel en wat niet werkte. Geweldige gesprekken waren het en een heerlijke samenwerking met hem (en zijn Yvonne).

Ik ga hem missen en herlees nu zijn prachtige gedichten uit zijn gedichtenbundel Hengelo, o hoe…, waaronder het gedicht dat hij in 1990 schreef voor de bieb.

Gelijk bos en bron
stammen naast een stroom
staan kaft aan kaft
band na band boeken
voor uitleen bijeen

Waar frisse wind
in open dialoog
op podium in klare taal
of via beeldscherm digitaal
de weg wijst
naar vindplaats
van kennis en cultuur
van overal

Al negentig jaar
een dwaalplek
en drenkplaats
voor de geest
tot groeien bereid

stadsdichterhengelo.nl

26 maart 2020
Diane Wevers